ชุด Japanese Streetwear

Japanese Streetwear ผสมผสานวัฒนธรรมการเลเยอร์แบบฮาราจูกุเข้ากับฟังก์ชันแบบชุดทำงาน คือกางเกงขากว้างหรือทรงครอป เลเยอร์ทรงยาวที่ซ้อนกันจนชายเสื้อทุกชั้นโชว์ออกมา โทนสีนุ่มนวล และแอคเซนต์ที่ตั้งใจเลือกหนึ่งจุด เมื่อเทียบกับสตรีทแวร์ตะวันตก มันแลกวอลลุ่มของโลโก้ด้วยวอลลุ่มของทรงซิลูเอตแทน คือรูปทรงเป็นตัวสื่อสาร ไม่ใช่ลายพิมพ์

ฮาราจูกุคือย่านในโตเกียวที่วัฒนธรรมข้างถนนทำให้การเลเยอร์แบบทดลองมีชื่อเสียง คำว่า "สไตล์ฮาราจูกุ" ครอบคลุมตั้งแต่ความมักซิมัลลิสต์แบบเดโครา ไปจนถึงชุดโทนมืดแบบเรียบง่าย Japanese Streetwear คือแก่นที่สวมใส่ได้จริงของสเปกตรัมนั้น คือการเล่นสัดส่วนและการเลเยอร์โดยไม่สุดโต้งแบบเครื่องแต่งกาย ลุคด้านล่างนี้อยู่ในฝั่งที่สวมใส่ได้จริงนั้น

ยึดที่ท่อนล่างก่อน ด้วยกางเกงขากว้างหรือทรงครอปเรียวที่มีฟังก์ชันคาร์โก้จริง จากนั้นซ้อนเสื้อยืดทรงยาวไว้ใต้เสื้อเชิ้ตเปิดหรือเลเยอร์ทรง Noragi และปิดท้ายด้วยชิ้นเลเยอร์นอกที่มีโครงสร้าง คงโทนสีเดียวและให้หนึ่งองค์ประกอบ เช่น รองเท้า สายรัด หรือสีแอคเซนต์เดียว เป็นตัวส่งสัญญาณ

หลักการเดียวกัน แต่ความตัดกันคมชัดกว่า เล่นเลเยอร์โอเวอร์ไซซ์ตัดกับจุดที่พอดีตัวหนึ่งจุด เช่น เอวรัด ชายเสื้อทรงครอป หรือข้อเท้าทรงเรียว เพื่อให้วอลลุ่มดูเหมือนถูกออกแบบมา กางเกงขากว้างจีบพลีตหรือกระโปรงทรงยาวสวมทับรองเท้าบูทต่างก็ใช้เป็นชิ้นหลักได้ คงโทนสีให้นุ่มนวลและเลือกแอคเซนต์เพียงหนึ่งจุด ไม่ว่าจะเป็นฮาร์ดแวร์ กระเป๋า หรือสีสันที่แวบขึ้นมา

ทั้งสองมีรากที่มาร่วมกัน นักออกแบบชาวญี่ปุ่นเขียนกฎครึ่งหนึ่งของ Techwear เอง Techwear นำด้วยผ้าเทคนิคัลประสิทธิภาพสูงและระบบเก็บของแบบโมดูลาร์ ส่วน Japanese Streetwear นำด้วยทรงซิลูเอตและการเลเยอร์ โดยยืมประโยชน์ใช้สอยนั้นมาเป็นพื้นผิว ชุด ATLAS ส่วนใหญ่อยู่ตรงจุดที่ทับซ้อนกัน ดูคลังTechwearเต็มรูปแบบเพื่อเริ่มจากฝั่งฟังก์ชันก่อน